خبرگزاري آريا-کنگره، کليات طرح جديد کميته روابط خارجي سناي آمريکا درباره ايران را منتشر کرد.
به گزارش خبرگزاري آريا، سرانجام سناتور جمهوري خواه باب کورکر و همراهانش در کنگره آمريکا توانستند در کميته روابط خارجي سناي آمريکا، پيش نويس طرح اوليه درباره توافق هسته اي با ايران را به تصويب برسانند.
البته اين طرح بايد در صحن علني سنا نيز به تصويب برسد و در گام سوم، با امضاي رئيس جمهور آمريکا به قانون تبديل خواهد شد.
طرح اصلاح شده که با لحاظ کردن ديدگاههاي کاخ سفيد بوده است به نقل از مرجع رسمي اطلاع رساني کنگره آمريکا با رعايت عين واژگان و اصطلاحات متن اصلاح شده نهايي ، حاوي نکات اصلي ذيل است..
ا. بررسي هاي توافق هسته اي در کنگره:
پس از پنج روز از امضاي توافق نهايي با ايران، رئيس جمهور ايالات متحده بايد متن توافق و همه موارد مرتبط به آن را به کنگره تسليم کند؛ ارزيابي راستي آزمايي هم درباره پايبندي ايران به مفاد توافق را به کنگره ارائه کند و گواهي بدهد که اين توافق مطابق اهداف منع اشاعه اي است که مدنظر ايالات متحده است و امنيت ملي ايالات متحده را به خطر نمي اندازد ازجمله اينکه به ايران اجازه نمي دهد فعاليتهاي نظامي مرتبط با هسته اي را ادامه بدهد.
2. عدم تعليق تحريمهاي کنگره در زمان بررسي توافق هسته اي(No Suspension):
رئيس جمهور آمريکا منع شده است از اينکه تا مدت پنجاه و دو روز پس از تسليم متن توافق هسته اي به کنگره، تحريمهاي کنگره را به حال تعليق يا توقف دربياورد يا اقدام ديگري براي کاهش دادن اين تحريمها صورت بدهد. پس از دوره اوليه سي روزه براي بررسي توافق هسته اي در کنگره، دوازده روز ديگر در نظر گرفته شده است تا اگر کنگره در اين زمينه مصوبه اي داشت ، مصوبه را در اين مدت براي رئيس جمهور بفرستد و پس از آن ، ده روز ديگر براي کنگره درنظر گرفته شده است تا اگر رئيس جمهور، مصوبه کنگره را وتو کرد، کنگره نيز بتواند در مدت ده روز ، اين وتو را لغو کند. اگر اين توافق پس از نهم ژوئيه به کنگره تسليم شود، دوره زماني بررسي اين توافق به هشتاد و دو روز افزايش خواهد يافت به اين صورت که شصت روز براي بررسي طرح باشد، دوازده روز براي اقدام رئيس جمهور در وتوي مصوبه کنگره درباره اين توافق و دو روز ديگر براي اينکه کنگره بخواهد وتوي رئيس جمهور را با اکثريت آراي خودش لغو کند. در طول اين دوره هاي زماني،کنگره مي تواند جلسات استماع برگزار کند يا اينکه هيچ اقدامي درخصوص توافق هسته اي انجام ندهد.
در هنگام تصويب مصوبه مشترک رد توافق هسته اي و (متعاقب آن) رد وتوي رئيس جمهور درباره مصوبه کنگره در دوره زماني بررسي اين توافق، رئيس جمهور نمي تواند کاهش تحريمهاي کنگره را که در توافق هسته اي مي آيد به اجرا بگذارد.
3. نظارت کنگره بر پايبندي ايران به مفاد توافق هسته اي:
پس از پايان دوره بررسي توافق هسته اي در کنگره، رئيس جمهور ملزم مي شود تا در هر نود روز، ارزيابي خود را درباره پايبندي ايران به توافق هسته اي اعلام کند و اگر رئيس جمهور مشخص کند که ايران مفاد توافق هسته اي را نقض کرده است، کنگره مي تواند مصوبه اي با سرعت به تصويب برساند تا تحريمهايي دوباره ابقاء شود که براساس توافق هسته اي به حال تعليق يا توقف در مي آيد.
علاوه بر اين، رئيس جمهور آمريکا ملزم است تا گزارشهاي مفصلي به کنگره درباره طيفي از مسائل ازجمله برنامه هسته اي ايران، فعاليتهاي موشکهاي بالستيک ايران و حمايت ايران از تروريسم در عرصه جهاني بويژه اقدامات تروريستي عليه آمريکا و متحدانش بدهد.
بر اساس اين اطلاعات، کنگره خواهد توانست مشخص کند که پاسخ مناسب درواکنش به اقدامات ايران در حمايت از اقدامات تروريستي عليه آمريکايي ها چه باشد.
4. اين مصوبه در نهايت ، قانون بررسي توافق هسته اي ايران، مصوبه 2015 نام خواهد گرفت.
5. حداکثر تا مدت پنج روز از حصول به توافق هسته اي با ايران، رئيس جمهور ايالات متحده بايد متن توافق هسته اي و همه مواد مرتبط با آن و ملحقات آن و متعاقب آن، گزارش راستي آزمايي و گواهي پايبندي ايران به تعهداتش را به سران کنگره و کميته هاي مربوط بدهد.
6. رئيس جمهور ايالات متحده در ارزيابي هاي خود مشخص خواهد کرد که اجراي توافق سبب به خطر افتادن اهداف منع اشاعه اي هسته اي نمي شود، امنيت و دفاع مشترک را به خطر نمي اندازد و چارچوبي کافي بوجود مي آورد تا اطمينان خاطر بدهد برنامه هسته اي ايران خطري براي دفاع و امنيت مشترک نخواهد بود و از فعاليتهاي هسته اي ايران براي مقاصد انفجاري هسته اي يا ديگر کاربردهاي نظامي هسته اي ازجمله تحقيق و توسعه براي ساخت وسايل انفجاري هسته اي يا ديگر مقاصد نظامي هسته اي استفاده نخواهد شد.
7. وزير امورخارجه ايالات متحده مي تواند گزارشي درخصوص پايبندي ايران به تعهدات و الزاماتش به توافق هسته اي و همچنين کافي بودن پادمانها و ديگر سازوکارهاي کنترلي و ديگر تضمين هاي مندرج در توافق درباره برنامه هسته اي ايران تنظيم کند تا اطمينان حاصل شود از برنامه هسته اي ايران براي مقاصد انفجاري هسته اي يا ديگر مقاصد نظامي هسته اي استفاده نخواهد شد.
8. آژانس بين المللي انرژي اتمي بايد مطابق مفاد توافق نهايي بتواند دسترسي کافي به مراکز مشکوک و همه فعاليتهاي ادعايي درخصوص فعاليتهاي هسته اي مخفي ايران داشته باشد و آژانس بايد منابع مالي و نيروي انساني و اختيارات لازم را براي انجام کارهاي مربوط به رژيم راستي آزمايي و کارهاي ديگري را داشته باشد که در توافق هسته اي درباره آن توافق مي شود.
9. در دوره سي روزه تقويم کاري بررسي توافق هسته اي پس از تسليم متن توافق ازجانب رئيس جمهور، کميته روابط خارجي سنا و کميته امور خارجي مجلس نمايندگان جلسات استماع و ديگر جلسات لازم را براي کسب اطلاعات به منظور بررسي اين توافق برگزار خواهد کرد.
10. رژيم تحريمهاي اعمال شده ازجانب کنگره عليه ايران، عامل اصلي آورده شدن ايران به ميز مذاکرات درباره برنامه هسته اي اش بود.
اين مذاکرات براي امنيت ملي و سياست خارجي ايالات متحده و متحدان نزديکش بسيار حائز اهميت است.