خبرگزاري آريا-در حقيقت مسئولين امر بايد يک گردشگري مسووليت پذير را ارائه و آموزش دهند.
به گزارش خبرگزاري آريا،اين روزها انگار توجه به محيط زيست و جنگل ها از ياد همه رفته است، از مردم گرفته تا مسئولين زيست محيطي ، منابع طبيعي ، سازمان جنگلها و شهرداري ها، کسي به فکر نيست ، که نيست !!!
ايران از زمان باستان تا آغاز قرن هيجدهم داراي جنگلهاي بسيار و گوناگون بود. پهنه جنگلهاي موجود در ايران با مرزهاي کنوني در زمان هخامنشيان به بيش از 16 ميليون هکتار ميرسيد. از بين بردن جنگلهاي ايران از زمان حمله مغول آغاز گشت و به ويژه در سه قرن گذشته به بالاترين مرتبه خود رسيد. در زمان قاجار بين سالهاي 1281 و 1291 نزذيک به 130 هزار تن ذغال چوب از بريدن درختان جنگلي ايران توليد شد و به خارج از کشور صادر شد. براساس آمار موجود ، در 50 سال گذشته ، يك سوم جنگلهاي ايران به هر دليلي نابود شدهاند. در سال هاي اخير نيز جنگل ها و به اصطلاح قديمي ها ، دار و درخت ، مورد بي مهري فراوان قرار گرفته اند، تا جايي که خطر نابودي ، شديدا آنها را تهديد مي کند. وضعيت جنگلها و محيطزيست كشور آنقدر وخيم هست كه مقام معظم رهبري براي دومين سال پياپي، در اسفندماه گذشته درباره تخريب جنگلها ،در هفته منابع طبيعي هشدار دهند.
ايشان گياه و درخت را براي هر كشور و مجموعه بشري مايه بركت و آباداني خواندند. رهبر معظم انقلاب با تاكيد بر اينكه مجموعه جنگلهاي كشور نيز در معرض تهديد قرار دارد تصريح ميكنند: از بين رفتن محيط سبز اطراف شهرها، بخصوص جنگلها، مشكلات متعدد بشري را بهدنبال دارد كه همه مسئولين مرتبط با موضوع در دولت، مجلس، قوه قضائيه ، منابع طبيعي و شهرداريها بايد براي جلوگيري از پيشرفت اين حركت غلط، اقدام جدي بهعمل آورند.
با اين وجود جنگل ها همچنان از بين مي روند و کسي پاسخگو نيست و بنا بر پيشگويي کارشناسان با روند فعلي تا 30 آينده در ايران جنگلي وجود نخواهد داشت. نابودي جنگل ها و درختان در حالي است که حتي کودکان مقطع ابتدايي نيز به نقش درختان در کاهش آلودگي هوا واقفند و مي دانند درختان دي اکسيد کربن جذب مي کنند و اکسيژن بيرون مي دهند.
پارک هاي جنگلي هيرکاني در حقيقت نوعي ذخيره گاه هاي جنگلي هستند که با هدف دور نگه داشتن از دسترسي بهره برداران و تغيير کاربري و تعرض، حصاربندي شده اند و نيز با اين هدف که مردم بتوانند از هوا، چشم انداز و فضا هاي شگفت انگيز آنها برخوردار شوند و احساس آرامش و راحتي پيدا کنند ايجاد گرديد. اين پارک ها در حقيقت يک موزه زنده جنگل هاي هيرکاني در مقياس هاي مينياتوري هستند که مي توانند گردشگران بسياري را از سراسر دنيا به خود جذب کنند. پارک هاي جنگلي مذکور فضايي شگفت انگيز براي تبلور خلاقيت هاي هنري هستند؛ بنابراين پارک هاي جنگلي هيرکاني بايد به نوعي به گردشگران ارائه شوند که ضمن امکان استفاده از آنها، براي هميشه حفظ شوند و به دور از هر نوع تخريب و تعرض باقي بمانند. در حقيقت مسئولين امر بايد يک گردشگري مسووليت پذير را ارائه و آموزش دهند. پارک سي سنگان نوشهر، فين و شهداي چالوس، صفارود رامسر تنها يکي از اين نمونه ها است.
در جريان بازديد نگارنده از پارک جنگلي يادبود شهداي غرب مازندران که توسط « مهندس اکبر ملکان راد » يکي از کارشناسان ارشد منابع طبيعي شهرستان نوشهر ، طراحي و اجرا و در هفته منابع طبيعي سال 1377 به دست مهندس داوود کشاورزيان ، استاندار وقت مازندران ، افتتاح و مورد بهره برداري و استفاده عموم شهروندان و گردشگران داخلي و خارجي قرار گرفته بود و بخاطر دارم آن سالها بارها از اين مکان بعنوان عملکرد مثبت اداره کل منابع طبيعي منطقه نوشهر ياد مي شد ، متاسفانه ديده شد که هيچ احدي به عنوان مسئول حراست و حفاظت و يا فضاي سبز در آن حضور نداشت ، حتي قسمتي از دفتري که در ابتداي ورودي اين پارک جنگلي وجود دارد نيز تخريب شده بود و اين يعني مدت بسيار طولاني است که اين مکان مهم به حال خودش رها شده است! عدم مديريت مناسب و آبياري و کود دهي به موقع ، موجب خشک شدن بسياري از درختان اين پارک جنگلي شده و اين در حالي است که سراسر اين پارک پر بود از انواع و اقسام زباله ها، و اين نشانه ناموفق بودن سازمان منابع طبيعي در آموزش به شهروندان و گردشگران درباره تبعات انباشت زباله در جنگل است! سوءمديريت پسماند ها و انتخاب جنگل و رودخانه به عنوان مخازن رايگان زباله و فاضلاب و آلوده سازي آب، خاک و جنگل در سطح و زير زمين و به دنبال آن بروز بيماري هاي عفوني انگلي، گوارشي، پوستي، تنفسي، انواع سرطان ها و مرگ هاي زودرس مشکوک ، دستاورد فاجعه بار اين سوءمديريت در شمال و ديگر مناطق کشور است که هزينه هاي هنگفت درمان آنها، بار مالي سنگيني بر مردم تحميل کرده است.
در چند سال گذشته تا کنون شاهد کم لطفي و تخريهاي فراواني نسبت به حفاظت از پارک جنگلي يادبود شهداي غرب مازندران هستيم ، ضمن اينکه نبايد نام شهدايي که براي حفظ خاک و آب و اراضي اين کشور از جان خود گذشتند، اينگونه مورد بي مهري قرار گيرد ، بلکه بايد نگاه ما به موضوع حفاظت از منابع طبيعي هم ديدگاه صيانتي و ملي باشد و درک کنيم تمامي مظاهر طبيعت همچون جنگل ها، مراتع، رودها و دريا از مواهب الهي هستند ، زمين، مرتع، جنگل و ساحل متعلق به تمام مردم و نسل امروز و آينده است و بايد بدانيم انفال عمومي متعلق به يک دولت و وزارتخانه نيست و اموال ملي محسوب مي شود. بنابراين بايستي براي استفاده از اين نعمت هاي خدادادي برنامه اصولي و صحيحي تدوين شود تا همه اقشار و طيف هاي مختلف بتوانند از مواهب منابع طبيعي استفاده کنند.اميدوارم هرچه زودتر به صورت اضطراري فکري براي رفع مشکلات پارک ياد شده انديشيده گردد ، چرا که اگر متوليان امر درخصوص وضعيت بسيار اسفبار اين پارک جنگلي ، اقدام موثر و فوري انجام نداده و در دستور کار خود قرار ندهند، نابودي آن قطعي است..